اینو برای خودم می‌نویسم. برای امسال.. برای این چند ماه..

توی تختت نمون! توی تخت لعنتی‌ت نمون و بیا بیرون. حتی اگر جایی نرفتی برو توی همین دانشگاه یکم راه برو. ولی توی تختت نمون. همه‌چی از همینجا شروع میشه. تخت، توییتر، اینستاگرام، چت.. یادت باشه که همه چیز اینجا بزرگتر جلوه داده میشه. دلتنگی‌ت قطعا بیشتر حس میشه، تنهایی، ناراحتی از کات کردن، افسردگی، قطعا بیشتر و بزرگتر حس میشن. ولی این رو بدون که تو قوی‌ای. تو تا اینجاشو اومدی و از اینجا به بعدش رو هم بهتر میری. یک بار هم که شده خودت رو قبول داشته باش. درس بخون و از یاد گرفتن چیزای جدید لذت ببر. سختش نکن برای خودت. میتونی. مطمئن باش. حد و مرز برای روابطت تعیین کن. همینجوری هرکسی رو توی زندگیت راه نده و یکم روی خودت تمرکز کن. غذا بخور اما به اندازه بخور. سعی کن شیرینی‌جات رو کم کنی، سبزیجات رو بیشتر. خوش بگذرون. خوشحال باش. این روزا دیگه برنمیگرده. پس تلاش کن:) تو از پسش برمیای. من بهت باور دارم.